Eee.. ben boşuna Macera Başlıyor diye başlık atıp bölümlere ayırmadım. Macera gerçekten de başladı!

Annem hep derdi Lara ile ilgili hayıflanıp durduğumda; dur bakalım; artık büyümeye başladı; daha kızamık çıkaracak, su çiçeği olacak, neler göreceksin neler... Bana da tabii bu hastalıklar biraz uzak gelirdi açıkçası. Eee daha çok küçük ya..

Geçen akşam gece yarısı saat 02:00.. Mışıl mışıl uyuduğum yatağımdan biri sanki beni dürterek kaldırdı. Cin gibi oldum sanki. Allah Allah Lara ağlamadığı müddetçe hiç adetim değildir böyle birden bire uyanmak.. Eee madem uyandım, gidip Lara’ya bakmaya karar verdim. Odaya girdim ve Lara’nın yatağının hemen karşısında duran koltuğa uzandım. Meleğim mışıl mışıl uyuyor. 10 dk geçti-geçmedi, yatağıma geri dönmeye karar verdim. Dur dedim, şu cingözümü, o tatlış suratı uyurken biraz seyredeyim. Tam o sırada –ki bir an onu uyandırdığımı düşündüm- Lara garip bir öksürme ile ağlamaya başladı. Normalde, gece yarısı böyle ağladığında yaptığım ağzına emziğini verip yatırmak olduğundan emziğine doğru yöneldim. Fakat Lara birden oturma pozisyonuna geçti ve kusmaya başladı.

Beni düşünebiliyormusunuz? Şok oldum! Hiçbirşeyi yok, daha demin uyuyordu! Aaa.. Uyku sersemi tam olarak olayın ciddiyetini anlayamadım ki Lara 3. kez ciddi şekilde çıkarınca tüm evi ayağa kaldırdım. Lara’nın kusmasıyla ilk kez karşılaştığımızdan karı-koca gece yarısı korku ve panik içinde kaldık. Saniye içinde giyinerek Lara’yı kaptığımız gibi doğru Amerikan Hastanesi’ne tabii.

İnsan bu tarz durumlarla ilk kez karşılaştığında ne yapacağını bilemiyor. Bir de tabii kendi karşılaşsa neyse.. En azından ne olduğunu az-çok kestirebiliyor. Ama o minnacık küçücük canıyla yavrusuna birşey olduğunda yüreği paramparça oluyor. Niye kustu diyorsun? Her zamanki yemeklerini yedi. Ne oldu ki?

Gece saat 3:00’de Amerika’nın acilindeydik. Lara’ya hemen fitil atıldı ve kusması önlenmeye çalışıldı. Üç hemşire; biri hüngür hüngür ağlayan kocamın, diğeri panik halde olan benim, bir diğeri de kusması durmayan Lara’nın başında. Diyorlar ki, sakin olun sadece kusuyor, panik olunacak birşey yok. Yok da, gel de bunu bize anlat. Hemen kan tahlilleri, testler...

Sonuç: Lara rota olmuş. Yani ilk kez duyanlar için; bebek ve çocuklarda özellikle şu aralar çok sık rastlanan, kusma, ishal ve ateşe yol açan bir virüs. Üstelik de bulaşıcı! Sonunda kusma ve ishal durmayınca Lara’ya serum bağlandı tabii.

Sabah 8:00'de çıktık hastaneden. Perişan bir halde. Lara baygın şekilde uyuyor, biz se aptala dönmüş bir vaziyette.

Neyse ki biz sanırım biraz hafif atlattık bu rotayı. 4 gün hastanede yatanlar varmış çünkü dediklerine göre. Bizim ki 3 gün sürdü ama benim birtanem kilo verdi, halsizleşti, anca 1 haftada kendine gelebildi.

Annemin dediği gibi kimbilir daha neler göreceğiz neler. Çocuk büyütmek kolay mı? Kalbim kim bilir kaç kere hop edecek? Peki ya annelik içgüdüsüne ne demeli? Allah tarafından kaldırıldım o yataktan. Kim bilir belki de melekler kaldırdı beni. O küçücük meleğimin yanında olmam için. Ona o anda müdahale edebilmem için. Düşünüyorum da hala kendi kendime inanamıyorum.

Aman Allah’ım onları korusun ne olur. Onlara birşey olmasın. Onlara birşey olduğunda hissedilen acının ve üzüntünün tarifi yok çünkü.

 

Bu arada, tüm annelerimin anneler gününü kutlarım. Tüm anneler... Hepiniz herşeyin en güzeline layıksınız.

 

Şebnem Binatlı Türer

10 Mayıs 2006

Yazarımızın önceki yazılarına ulaşmak için Tıklayın

Yazarımıza yorumlarınızı ya da mesajınızı göndermek için Tıklayın

 

 

 

 

< Geri Dön