Evet yanlış duymadınız, hanımefendi Anne Bebek Dergisi’nin Haziran ayı sayısına kapak oldu! Derginin iç sayfalarında da bendeniz, hanımefendinin yanında perişan saçlarını oynamış vaziyetteyim. Niye mi perişanım? Lara’yı ilk yarım saat sadece bir noktada tutmak pek kolay olmadı da ondan. Fotoğrafçımız dahil beş kişi maymun olduk. Lara’yı objektife baktırıp güldürmek için yapmadığımız şaklabanlık kalmadı. Hadi güldürmeyi bırakın, Lara’yı oturduğu yerde 1 dk. tutmak bile bir mucizeydi. Ama Allah’tan bulunulan mekan ve dekor Lara’ya çok değişik geldiğinden yükümüz oldukça hafifledi. Seral Teyzesi'nin de türlü numaralarıyla (Seral Çelik; Anne bebek Dergisi Genel Yayın Yönetmeni) yapılan çekimimiz yorgunluğu keyfe bıraktı. Fakat yarım saat sonunda ortama alışınca ve önünde dekor olarak kullanılan üzümleri ve çilekleri yemeye de kalkışınca çekimimiz sona ermiş oldu. Tabii bu çekim için hanımefendiye öylesine çok kıyafet alındı ki, artık biz de madem bu kadar elbisesi oldu iki doğumgünü yapmaya karar verdikJ

Şaka bir yana 19 Mayıs nedeniyle malum tatili değerlendirerek Mersin’e babaanne ve dedemizi ziyarete gittik. Halalar ve babasının tüm akrabaları orada tabii. Eee ne yapalım oradaki eş-dost Haziran ayında Lara’nın 1 yaş doğumgününe gelemeyeceklerinden biz de hazır gitmişken küçük bir doğumgünü yapalım dedik. (Kıyafet de çok ya, onu giydir-bunu çıkar) Dedik demesine de, gel de Lara’nın süslü annesine hitap eden bir yer bul Mersin’de. Pekçok yer kebapçı ya da bir restaurant. Yani öyle doğumgünü yapmaya müsait yerler değil. Neyse, başladık araştırmaya. Oraya git, buraya git sabahtan beri dolaşıyoruz; akşam saat 20:00 civarları hava hafif kararmış son bir yere daha uğrayalım dedik. Mekanın önü dolu, biz de arabayı biraz ilerisine, başka bir yerin önüne park ettik.

Arabadan indiğimde herhalde yanlış bir yer görüyorum dedim kendi kendime. Önüme duran yer bir cafe mi, yoksa bir butik mi? Yok canım cafe değil. Böylesine güzel ve şık bir cafe? Zannetmiyorum. O sırada kapıdaki yazı dikkatimi çekti.

‘Cemil İpekçi Cafe’. Hadi canım! Karanlıktan öyle okudum ben! Aaa.. gerçekten de Cemil İpekçi cafe yazıyor. Burada? Mersin’de? İstanbul’da bile yok bu ya!

Eşimle jet hızla kapıya yöneldik. Sağlı sollu duran, uçuk pembe ile dekore edilmiş otağıları geçerek içeri yürüdük. İçerisi inanılmaz şık dekore edilmiş, son derece kaliteli, aynı zamanda sade ve kibar ama bir o kadar şatafatlı, tertemiz, pırılpırıl, (mutfağına da indim bu arada) inanılmaz sıcak, inanılmaz rahat.. Ne söyleyeyim bilemiyorum. Sanki ruhumdaki her renk ve dekor burada içiçe kullanılmış.

Çalışanları ve sahibine gelince –ki burası franchising bir işletme- sanki kırk yıllık tanıdıklarınız gibi.. Allah’ım rüyadamıyım? Sanki Lara’nın doğumgünü için özel sipariş vermişim gibi. Demişim ki Cemil Bey, lütfen gelin burayı Lara’nın doğumgünü için özel dekore edin! Cafenin hasır koltukları üzerine atılan minder ve sırtlıklarda uçuk  pembeler, uçuk yeşiller ve minik çiçekler kullanılmış. Masa kapakları ve peçetelikler ise uçuk yeşille kombin yapılmış. Mekanda kusur bulmak için bakındım. En ufak bir yer bile boş bırakılmamış küçük püsküllerle dekore edilmişti. Ben ki en ufak kusurları görebilen bir organizatör ve tasarımcı olarak pes dedim. Dedim ki yok, mutlaka bir yerde bir eksiklik vardır. Ama bulamadım. İnanın tek kelime ile SÜPER!

Neyse, biz üzerimizdeki şoku atlatır atlatmaz menümüzü seçtik ve pastamızı da sipariş verdikten sonra mekandan ayrıldık. Unutmadan; isim sizi korkutmasın, fiyatları da gayet makuldu. Eğer Mersin’deyseniz mutlaka gidin.

Görseniz, Cumartesi günü bizde bir heyecan bir heyecan; doğumgünü akşamüstü saat 17:00'de başlayacak; biz sabah 7:30 ayaktayız. Ne oluyorsa? Eşimle birbirimize bakıp bakıp gülümsüyoruz. İnsan onun için herşeyin en güzelini yapmak istiyor diyoruz. O kadar özel ki. O kadar değerli ki. Herşey mükemmel olmalı diyoruz. Alt tarafı 20 kişilik bir çay partisi o kadar. Ama söz konusu bir tanecik bebeğiniz olduğunda akan sular duruyor işte. Tabi biz bu arada görseniz balonlar uçurduk, şişirilen balonları yaladık! ağzımız burnumuz boya oldu; Candan Erçetin’in Hoşgeldin Melek şarkısında danslar ettik, mumlar üfledik ve tüm cafenin sevgilisi olduk.

Kısacası çok güzel bir gün geçirdik. O nedenle, Cafe’nin sahibi Sevgi Serin ve eşine, 12 yaşındaki oğulları Umur Serin’e; Mağaza Müdürü Pınar Er’e ve tüm çalışanlarına teşekkür ederim.   

O gün şunu kesinlikle doğruladım. Hani Sevgili Gani Müjde hep der ya.. ‘Gülümsemesini bilmeyen dükkan açmasın’ diye.. Gerçekten de çok doğru. Garsonundan sahibine kadar buradaki herkes bize kendimizi evimizde hissettirdi. İşte işletmecilik bu.. Keşke her yerimiz bu kadar kaliteli, bu kadar şık ve temiz olsa.  

 

Mersinliler için adresi:

Palmiye mah. Adnan Menderes Blv. 2108 No:1 Sözmen apt. C Blok No:5 Mersin (Burası Ali baba'nın hemen yanında)

Tel: 0324 326 02 06 – 326 02 09

 

Şebnem Binatlı Türer

27 Mayıs 2006

Yazarımızın önceki yazılarına ulaşmak için Tıklayın

Yazarımıza yorumlarınızı ya da mesajınızı göndermek için Tıklayın

 

 

 

 

< Geri Dön